Dobór odpowiednich materiałów jest kluczowy dla skutecznej termomodernizacji budynków. Wybierając kleje i siatki do systemu ociepleń, należy wziąć pod uwagę wiele czynników technicznych i eksploatacyjnych. Poniższy tekst przedstawia najważniejsze informacje dotyczące rodzajów zapraw klejących, właściwości materiałów zbrojących oraz wskazówki montażowe zapewniające optymalną izolację oraz bezpieczeństwo konstrukcji.
Rodzaje klejów do systemów ociepleń
Dobór właściwej zaprawy klejowej wpływa na ostateczną jakość ocieplenia. W ofercie rynkowej wyróżnia się przede wszystkim dwie kategorie klejów:
Kleje cementowe
- Zawierają portlandzki cement, modyfikatory i piasek kwarcowy.
- Charakteryzują się dużą trwałośćą i wytrzymałością mechaniczną.
- Zapewniają dobrą przyczepność do podłoży mineralnych.
- Są odporne na wilgoć i duże wahania temperatury.
- Czas schnięcia wynosi zazwyczaj od 24 do 48 godzin.
Kleje dyspersyjne
- Oparte na żywicach syntetycznych, z dodatkiem tworzyw wzmacniających.
- Pozwalają na elastyczniejsze wiązanie, co ogranicza ryzyko pękania warstwy.
- Szybki czas wiązania – nawet do kilku godzin.
- Łatwiejsze w nakładaniu dzięki gładkiej konsystencji.
- Stosowane przede wszystkim do systemów lekkich i ociepleń wełną mineralną.
Siatki zbrojące – charakterystyka i zastosowanie
Siatki wzmacniające to element nierozłączny z systemem ETICS. Ich podstawowa rola to przenoszenie naprężeń i ochrona warstwy izolacyjnej przed uszkodzeniami.
Materiał i gramatura
- Najczęściej stosowane są siatki z włókien szklanych o różnych gramaturach (80–300 g/m²).
- Siatki o gramaturze 160–200 g/m² to kompromis między odpornością a elastycznością.
- Wyższa gramatura zwiększa wytrzymałość na uderzenia, ale utrudnia aplikację.
- Włókna pokryte są specjalną masą usieciowaną, co poprawia odporność na alkaliczne środowisko zaprawy.
- Wybór gramatury powinien wynikać z wymagań projektowych i lokalnych warunków klimatycznych.
Typy siatek
- Siatki jednowarstwowe – cienkie, stosowane w niewymagających ociepleniach.
- Siatki dwuwarstwowe – dodatkowa warstwa ochronna, zwiększona odporność na uszkodzenia.
- Siatki PVC – pokryte folią polichlorku winylu, stosowane w specyficznych systemach.
- Systemy z siatką wzmacniającą kanty – zintegrowane profile chroniące naroża.
- Wzmacniające listwy i narożniki z siatką – elementy dachowe i okienne.
Wybór i montaż kleju i siatki
Poprawne połączenie kleju i siatki gwarantuje odporność na czynniki mechaniczne oraz termiczne. Kluczowe etapy to przygotowanie podłoża, dobór odpowiednich parametrów i precyzyjne wykonanie.
Kryteria wyboru
- Rodzaj izolacji – styropian czy wełna mineralna.
- Typ podłoża – beton, cegła, płyty gipsowo-kartonowe.
- Zakres temperatur montażu – od +5°C do +30°C.
- Wymagana elastyczność – w rejonach o dużych odkształceniach budynku.
- Klasa reakcji na ogień – szczególnie przy wyższych wymogach bezpieczeństwa.
Porady montażowe
- Dokładnie oczyścić i wyrównać powierzchnię, usuwając kurz i luźne cząstki.
- Przygotować zaprawę zgodnie z przepisem producenta, utrzymując odpowiedni stosunek wody.
- Rozprowadzić klej pasmami lub plackami, w zależności od metody.
- Przykleić płytę termoizolacyjną, dociskając i kontrolując poziomnicą.
- Nałożyć pierwszą warstwę zaprawy, zanurzając w niej siatkę i wygładzając paca.
- Unikać fałd i marszczeń – siatka powinna leżeć równomiernie.
- Po wyschnięciu warstwy zbrojącej można przystąpić do wykończenia tynku lub farby.
Kontrola jakości i konserwacja
Regularne przeglądy pozwalają wykryć uszkodzenia zanim staną się poważnym problemem. Warto skupić się na takich aspektach jak szczelność tynku oraz stan łączeń.
Procedury kontroli
- Sprawdzenie równości i ciągłości warstw tynku.
- Ocena stanu narożników i detalów przy otworach okiennych.
- Pomiar grubości zaprawy i porównanie z założeniami projektowymi.
- Badanie ewentualnych odspojów płyt termoizolacyjnych.
- Kontrola stanu siatki w miejscach narażonych na uszkodzenia mechaniczne.
Zasady konserwacji
- Usuwanie lokalnych uszkodzeń tynku – naprawa małych ubytków zaprawą łatwoschnącą.
- Malowanie warstwy zewnętrznej farbami elastycznymi, odpornymi na UV.
- Zapewnienie trwałego odpływu wody opadowej – rynny, opaski przeciwrozbryzgowe.
- Kontrola stref dylatacyjnych i elastyczności uszczelnień.
- W razie poważnych uszkodzeń – wymiana fragmentów siatki i powtórzenie zbrojenia.
